Vrijdag 4 juni. 8.30 uur. De zon laat 's ochtends vroeg haar gemene hitte al vrij en begeleidt ons samen naar de laatste stagedag op De Ware Tijd. Voor het eerst (en het laatst) zitten we op de Wilde Bus naast de chauffeur en kunnen we via het grote autoraam de weg naar de redactie nog één maal goed volgen.

De eerste uren op het werk lopen daarna normaal. Een doordeweekse dag en niets dat erop wijst dat dit de laatste uren op De Ware Tijdse bodem zijn. Ik werk nog aan een artikel over een kunstexpositie die gisterenavond opende en over Miss India Suriname die een dag voor de kinderen organiseert.

Middaguur. Een laatste keer kopen we de goedkope 1.50SRD pistolets van bij de Chinese winkel. Gezond zijn ze allesbehalve, want ze smaken amper naar brood. Maar studenten verkiezen nu eenmaal de prijs boven de smaak. Nog een keer strooien we onze muizenstrontjes op de delicatesse. De blik voor de ultieme maal op het vreemde koppel van de moskee en synagoge gericht.

's Middags trakteren we met taart en frisdrank. Mensen die we amper zagen, komen hun taartje meepikken en anderen die ons amper zagen, doen nu overvriendelijk. De kern van onze redactie uit echter een oprecht "Ik ga je missen." Dat gevoel is wederzijds, al zal de vakantie dat verdriet ongetwijfeld snel laten vaporeren!

Het is tijd om het regenwoud te verkennen. Laat het groen regeren (en misschien is dat wel een politieke hint) en de natuur ons overmeesteren. De periode is aangebroken dat het Amazonewoud eens toont wie de wereld regeert. Geen cultuur-, maar natuurschok, here I come!

Friday 4 June. 8.30 AM. The sun is already releasing her mean heath in the early morning and companions us to our last traineeday at De Ware Tijd. For the first time (and last) we're sitting next to the driver of The Wild Bus and we can follow the final way to work through the big car window.

The first days at work run very normal. Just a weekday at work and nothing that shows us that these are the last hours at 'De Ware Tijd'-soil. I work on an article of the launch of an art exposition and Miss India Surinam who organises a day for kids.

Midday. For the last time we buy the cheap 1.50 SRD sandwiches at the Chinese store. They're everything but healthy and nearly taste like bread. But students yet prefer price in spite of taste. For the final occasion we scatter tiny chocolate sprinkles on our starmeal. A gaze wanders for the last time at the strange couple of a mosque and synagoge.

In the afternoon, we treat with cake and soda. People who we nearly saw, come to take along this edible opportunity and people who nearly saw us, are now extremely friendly. Yet, the heart of our editorial staff claims a very sincere "I'll miss you." The feeling is mutual, but the holiday will surely evaporate the grief quickly.

It's time to explore the rain forest. Let the green reign and nature overpower us. The period has arrived that the Amazon forest shows who's the master of the world. No culture but nature shock, here I come!

Laatste week stage, daarna nog twee weekjes het binnenland in en dan zit de Surinamereis er jammergenoeg al op... Tijd voor al een paar lijstjes dus!

De mooiste uitstap;
1. Galibi met de reuzeschildpadden
2. Brownsweg met het werk en de Nederlandse auteurs
3. Nieuw Amsterdam, een paradijsje op aarde

De coolste gespotte dieren;
1. Giftige maka slang
2. De luie luiaards
3. Doodskopaapjes

Het lekkerste eten;
1. Toch wel de scampi's van Marcel!
2. Rooprams vegetarische Roti
3. Onze eigenste spaghetti

Tofste Surinamers;
1. Ro Brunings, man die zelf nog gitaren bouwt en prachtig werk levert
2. Brain, Nieuw-Amsterdammer die ons hielp een vislijn te maken en ons vergezelde
3. De eigenwijze kunstenaar Erwin De Vries die zichzelf toch wel erg graag ziet

De vreemste toeren;
1. Spiritueel gezever over de Maitreya, de verpersoonlijking van de liefde, die op aarde komt
2. Plotse ontslagname van stagebegeleider
3. Drugs- en moordgerelateerde ex-dictator Bouterse die de verkiezingen wint..

De miseries;
1. Tropische muggen, benen vol muggenbeten en krabben maar..
2. Kakkerlakkennest vlak voor onze achterdeur
3. Naar-de-van-de-onschuldige-fietsers'-benen-happende straathonden
4. (het te zoute auberginegerecht van Zynke... maar het was wél lekker) ;)

Toch ben ik ervan overtuigd dat het beste nog moet komen. Men zegt niets voor niets; save the best for last! Zondag vertrekken we via de Brownsberg, over de rivier naar Awaradam. Hier;
http://maps.google.be/maps?hl=nl&q=awaradam%20suriname&um=1&ie=UTF-8&sa=N&tab=wl

Nog een fotootje van een vrouw op verkiezingsdag, hier loopt iedereen met een T-shirt van de partij waarop ze zullen stemmen.

My last week of traineeship, then two more weeks in the country and after that my Suriname trip is already finished.. unfortunately... But that means it's time for a few lists!

Best trip;
1. Galibi with the giant turtles
2. Brownsweg for work with Dutch authors
3. New Amsterdam, paradise on earth

Coolest spotted animals;
1. Poisonous Maka snake
2. Lazy sloths
3. Little monkeys

Best food;
1. Marcel's scampis for sure
2. Roopram's vegetarian roti
3. Our homemade spaghetti

Nicest Surinam ppl;
1. Ro Brunings, a man who still builds his own guitars and does a stunning job
2. Brain, New Amsterdam guy who helped us making a fishing line and companied us
3. The perky artist Erwin De Vries who is quite full of himself

The weirdest happenings;
1. Spiritual bullshit about the Maitreya, the impersonation of love, who would be on earth
2. My superviser who suddenly quits her job
3. Drugs and murder related ex-dictator Bouterse who wins the elections..

Our miseries;
1. Mosquitoes and our itchy legs
2. The nest of cockroaches in front of our back door
3. Street dogs who like to have a taste of the innocent cyclist's legs
4. (The very salty auberigne dish Zynke made for us.. but it was good though!) ;)

But they always say; save the best for last and that's what we did. I believe the best part still has to come. Sunday we're going via Brownsberg, on the river, to Awaradam. Which is here;
http://maps.google.be/maps?hl=nl&q=awaradam%20suriname&um=1&ie=UTF-8&sa=N&tab=wl

Komt er ineens een meisje door de autoruit piepen. Heb ik maar mooi gebruik van gemaakt om haar te fotograferen, de deugniet!

Suddenly a little girl is peeping through the car window. I took grateful use of the situation to make a picture of her, the little rascal!

Mijn favoriete foto tot nu toe, een straathond op zoek naar eten - My favorite picture till now; a street dog looking for food

Vorig weekend moest ik dus voor een item naar Nieuw Amsterdam. Dat is een fort dat in de 18e eeuw werd gebouwd ter verdediging van de Nederlandse grond tegen de Britten. Tot zover de geschiedenisles.

Na vrijdagavond iets te diep in het rumglaasje gekeken te hebben, besloten we zaterdagmiddag om 15 uur alsnog om op weekend te trekken. Aangezien ik de zondag naar Nieuw Amsterdam moest, was de keuze snel gemaakt om daarheen te trekken. Per taxi (die zijn hier immers vrij goedkoop) en boot kwamen we aan op een plek die je niet anders dan 'het paradijs' kan omschrijven.

Wuivende palmbomen zegden ons gedag, vissers zaten genietend de zee af te turen en zelfs de zon was ons goed gezind. (Logisch toch in Suriname, denk je? Niet waar. De grote regentijd is iets vroeger gekomen dan normaal waardoor we vaak bewolkte dagen met fikse regenbuien afwisselen met zonnige momenten.) Die dag dus niet. We besloten onze picknick (vieze Zwanworstjes voor de niet-vegetariërs) aan de waterkant op te eten. Tot onze grote verbazing zagen we twee ogen uit het water tevoorschijn komen. En nog eens twee ogen!

Het waren Koetai ofwel vissen met VIER ogen. Twee bovenaan zodat ze ons konden aanschouwen terwijl we onze boterhammetjes verorberden en twee onderaan zodat ze ook nog de bodem van de zee konden zien. Van een vreemde vis gesproken...

Met een volle maag was het tijd om eens een slaapplaats te zoeken. Gelovig als we zijn, kwamen we uit aan de kerk. En zoals het een goede Christen betaamd moet je onderdak verschaffen aan hulpbehoefden. We mochten onderaan de kerk in een muf keldertje met kikkers, kevers en spinnen slapen... voor 100 SRD. Of 25 euro. Tot zover de vriendelijkheid van Katholieken.

's Avonds maakten we met hulp van enige locals een eigen vislijn met bamboe, kochten we een parbobiertje en zouden gaan vissen. Resultaat; Anneke = 0 vissen, Zynke = 0 vissen, Sharon = 0 vissen en Sebastiaan = 1 vis. De man onder ons voelde zich in zijn nopjes! De volgende dag was er stralende zon en genoten we met volle teugen van dit aardse paradijsje. Benieuwd wat dit weekend voor ons in petto heeft. Het begint alvast goed, want Marcel onze huisbaas zal voor ons koken!

Kerk waarin we sliepen - The church where we slept

Nachtelijk vissen - Fishing by night

Last weekend I had to go to New Amsterdam for a news item. The place is a fort that the Dutch built in the 18th century to defend the place from British invasion. So far history class.

After having too much rum glasses on Friday night, we eventually decided on Satureday at 3PM to go on trip. Because I had to go to New Amsterdam for work, the decision was easily made. Via taxi (which are fairly cheap here) and boat we arrived at a place that you can hardly describe in a different way than 'Paradise'.

Sweeping palm trees said hello to us, fisher men were staring at the sea in a dreamy way and even the sun was being kind to us. (You might think that's logic in Suriname, but that's not true. The Big Rain Period has come faster than normal so now we get a lot of cloudy days with heavy showers instead of sun.) We decided to eat our picknick by the water (dirty sausages for the non-vegetarians) when suddenly - to our huge surprise - two eyes peeped out of the sea. And again two more eyes!

It was Koetai or fish with FOUR eyes who gazed at us from the water. Two eyes on their head so they could see us eating our meal and two under water so they could still see what was going on under them. Speaking of weird fish!

All satisfied we thought it was time to find a sleeping place. And religious as we are we decided to go to the church. As a good Christian they should give us a place to sleep. And indeed, we could sleep in a mouldy place under the church with frogs, beetles and spiders... for the price of 100 SRD or 25 euro! So far the kindness of Catholics. Hehe.

That evening we made with the help of some locals our very own fishing line out of bamboo, bought some parbo beer and went fishing. The result; Anneke = 0, Zynke = 0, Sharon = 0 and Sebastiaan = 1 fish. The only man of the company felt really proud! Next day was still sunny so we enjoyed it too the fullest. I'm curious what this weekend will bring! It already starts in a good way, because Marcel our housekeeper is going to cook for us!

Een klein voorsmaakje van het paradijs waar we dit weekend zijn geweest. Het verhaal komt nog!

A small teaser of the paradise where we went to this weekend. The story comes later!

Nieuw Amsterdam - New Amsterdam

Drink met je billen bloot, melk uit een kokosnoot

Voetbalveld in Paramaribo - Football field in Paramaribo

Leuk om nog eens in de voetbalspirit te zitten - Good to be in football spirits again

Ik mis zelfs mijn plaatsje op de bank - I even miss my spot on the bench

Ananaskraam - Pineapple store

Anneke met de band in de hand - Anneke on the roll

Platte band! Marcel moet het fixen - Flat tire! Marcel needs to fix it

Bandenrek waaruit we kunnen kiezen - Rack of tires of which we can choose


Brokopondo meer, de overheid heeft het met opzet laten onder lopen. Zo krijg je overal in het meer verdorde bomen te zien. Vreemd zicht! - Lake Brokopondo, the gouvernment let it flood on purpose. Now you see withered trees everywhere. Very weird sight!

Vorige week zondag, toen ik net te horen kreeg dat Davo haar laatste match met 7-0 won, zat ik zielig te werken. De vrijdagavond moest ik een concert van een Hollandse muziekgroep De Dijk recenseren. En 's zaterdags moest ik (na twee uurtjes slaap want ik was een beetje blijven plakken) naar Coronie (het noordwesten van Suriname) om daar naar een beurs te gaan. De zondag moest ik beide artikels uitschrijven. Zonder rust, begon ik aan een nieuwe werkweek.

Maar voor wat, hoort wat. Ik krijg dit weekend enkel een taak voor de vrijdag, waardoor ik het weekend vrij ben! We besloten dan maar vlug om een trip richting Stone Island op het Brokopondomeer te regelen. Laat ons hopen op niet te veel regenbuien en op een relaxed weekendje met zon, zee, natuur en een strandstoel zoals deze.

Last Sunday, when I heard that my soccer team had won their last match with 7-0, was I working piteously. Friday evening I had to review a gig of a Dutch band, De Dijk. And on Saturday I had (after two hours sleep because I sticked around for a while) to go to Coronie (the north west of Surinam). That Sunday I had to write both articles. Without any rest, I started the a new week packed with work.

Fortunately, I get this weekend off. Only tonight I need to do something. So we quickly decided to arrange a trip to Stone Island on the Brokopondo Lake. Let's hope there aren't too much showers and that I have a very relaxed weekend of sunbeams, beach, nature and a good chair like the one above!

En we blijven ons verwonderen door de schoonheid van het land - And we keep being stunned by the beauty of the land

Anneke, Sebbe en Zynke op de pier - Anneke, Sebbe and Zynke on the jetty

Versleten huisje - Worn-out house

Een dam - A dam

Het bos - The woods

Oud tankstation - Old gas station

Het raam van mijn kamer - The window of my room


Houtkunstenaar - Wood artist

Een plantagehuis - An estate

Een paar foto's van onze reis Berlijn met dank aan Anneke - A few pictures of our trip to Berlin thanks to Anneke

Een kreekje - A creek

Brug naar het oerwoud - A bridge to the jungle

Zonsondergang - Sunset

Zynke in haar jungle-outfit - Zynke wearing her jungle suit

En op algemene aanvraag een foto van mezelf na een maand in Suriname, zoals je ziet; er is nog niets veranderd..

And on general request a pictures of myself after a month in Suriname, as you can see; nothing changed yet..

...

...

...

Ciao!

Een paar vragen die we ons de voorbije dagen stelden;

• Hoe komt het dat er, hoewel hier massaal veel straathonden leven, minder hondenpoep op de voetpaden van Paramaribo dan in België ligt?
  
• Waarom komt Lady Gaga hier iiiiiedere dag in de krant?
  
• Hoe komst het dat de zogenaamde wilde bussen die op eender welk tijdstip passeren, efficiënter werken dan De Lijn?
  
• Waarom gebruiken Surinamers fruit uit blik wanneer ze fruitsalade willen maken, dat terwijl ze meer verse vruchten hebben dan in België?
  
• Waar moeten wij gaan stemmen als er hier geen Belgische ambassade is? En als een gewoon postkaartje 5 weken onderweg is, hoe zal onze stembrief dan ooit op tijd in België aankomen?
  
• Wat zijn houtluizen en wat doen ze op onze redactie?

Als je een antwoord hebt, vertel het ons!

Oh en waarom zijn padden hier drie keer zo groot als in België? - Why are hoptoads here three times as big as in Belgium?

A few questions that we posed the last few days;

• Why is there far less dog poo on the street here than in Belgium, whereas here you have shitloads of street dogs?
  
• Why is Lady Gaga eeeeevery day in the news paper here?
  
• Why are the so-called wild buses with no time tables at all, much more efficient than the buses of De Lijn, the national bus company of Belgium?
  
• Why do Surinam ppl use fruit from cans to make a salad of fruit, when they have more fresh fruit here?
  
• Where do we have to vote when there's no Belgian Embassy in Surinam? And if sending a postcard takes 5 weeks to arrive, how on earth will our vote arrive on time in Belgium?
  
• What are wood lice and what are they doing in our editorial office?

If you have an answer.. tell us!

Vorige donderdag ging ik met een paar van het werk naar de literaire avond van Winternachten (waar ik eersder al over schreef). Zij kwamen voor hun plezier, maar ik moest er ook een verslag van maken. Het werd een heel gezellige bijeenkomst waarbij de auteurs enkele mooie voordrachten brachten, vooral Alida Neslo (van de Boomhut) was hilarisch. Na wat netwerken heb ik ervoor kunnen zorgen dat ik als enig perslid mee naar het binnenland, Brokopondo, mocht. De schrijvers zouden daar op schoolbezoek gaan om te vertellen over hun boeken. Met een kinderbusje werden we opgepikt aan het Mariotthotel. Onderweg kochten ze snel nog een exemplaartje van De Ware Tijd om het verslag van donderdag te lezen. Inderdaad. Mijn verslag.

Zit ik daar in een bus met mensen die de kost verdienen met hun schrijftalent en die zo maar eventjes mijn artikel over henzelf lezen. Zat ik even met de poepers... Maar ze vonden het wel een leuk stuk. Enkel één auteur was het niet eens met wat ik over haar schreef. Jammer, maar de journalist heeft altijd gelijk. :P

Dit weekend zijn we met z'n vieren eventjes over en 't weer naar Berlijn geweest. Ja ja Berlijn. Dat is een oude plantage, opgericht door de Duitsers en die nu dus nog altijd de naam van de Duitse hoofdstad draagt. We hadden enkel een hangmat, wat proviand en geld mee en daarmee trokken we richting jungle. Aan de rand van het regenwoud lag een klein dorpje en toen vonden we het welletjes. Gelukkig was er nog een slaapplaats vrij en konden we genieten van een weekendje in de natuur. Aan lianen hangen, in kreken zwemmen (althans Anneke) en wilde dieren spotten incluis. Al hebben we enkel een papegaai, grote blauwe vlinder en tarantula gezien. En van die laatste liggen we ook al niet meer wakker.

De groep schrijvers op de school in Brokopondo - The group authors at the school in Brokopondo

Schoolkinderen - Schoolkids

Bas Heijne en Yasmine Allas (zij was het niet eens met mijn artikel) die de kinderen entertainen - Bas Heijne and Yasmine Allas (who didn't agree with my article) are entertaining the kids

Last Thursday I went with a few workmates to a literary evening 'Winternachten' (I wrote about that before). The collegues went for fun, but I had to write an article about it. It was a very enjoyable evening with good performances. Especially Alida Neslo was hilarious.

After I networked a bit, I managed to be the only journalist who could join the writers to the midland, Brokopondo. The writers would go to some schools to tell about their work. With a small van the driver picked us up at the Mariott hotel. Along the way they all bought the paper De Ware Tijd to read the review of Thursday. Indeed. My article.

So I sit in a bus with people who earn money because of their writing skills and who are just about to read my article about them. It scared the shhh out of me... But they seemed to like it. There was only one author who didn't agree with what I wrote about her. Pity, but the journalist is always right :P

This weekend we went with the four of us to Berlin. Yes yes, Berlin indeed. It's an old plantation which was runned by the Germans. So it still carries the same name as the German capital. We only travelled with our hammock, some food and money with that we went to the jungle. At the border of the jungle we found the little village and agreed to stay there. Fortunately, there was still a space to sleep for us and so we could enjoy a weekend in nature. To swing lianas, to swim in creeks (well that was only Anneke) and to spot wild animals included. But we only saw a parrot, a big blue butterfly and a tarantula. And even the last one doesn't scare us anymore.

En opeens zie je een kolibri in huis - And suddenly you see a humming bird in the house

Het bewijs dat godsdiensten naast elkaar kunnen leven; een moskee en joodse synagoge naast elkaar - The proof that religions can live next to each other; a mosque and a jewish synagogue

Ijsventers langs de weg met schaafijs; zijn eigenlijk ijsblokken met een smaakje uit een fles - Ice vender on the street with 'schaafijs'; these are icecubes with a taste from a bottle

De busjes, allemaal gepimpd, ze scheuren door de straten met luide muziek en claxonneren om klanten te lokken (heel wat anders dan De Lijn!) Ze rijden immers enkel als hun bus vol zit, van vaste tijdstippen dus geen sprake - Buses, all pimped , they race on the streets with loud music and horn to lure costumers. They only drive when their bus is full, no timetables included.

Visvrouwtje - Fisher woman

De mindere kant van Suriname; het afval en afvalverbranding - The dark side of Suriname; the trash and the burning of it

Zonsondergang - Sunset

Kan je het geloven?? Morgen zit ik hier al een maand.. de tijd vliegt als je je amuseert zegt het cliché dan. En amuseren doen we zeker. Maar van de Surinaamse 'chille' houding valt weinig te merken op de redactie. Dus vooral door een overvloed aan werk vliegen de uren om mijn oren.

Ik sta al op heel de redactie bekend als de 'voetbalster' (een vrouwelijke voetballer, niet als een ster in het voetballen :), maar mijn collega's kunnen mij spijtig genoeg niet verder helpen aan een team om hier te oefenen. De vrouwencompetitie is hier voorbij door aankomst van de grote regentijd. Dan zouden we maar gaan tennissen of badmintonnen, maar door gebrek aan tijd is dat er nog altijd niet van gekomen. Hopelijk komt het er snel, want ik voel de conditie slinken met de dag!

Een vriendin e-mailde mij onlangs dat het in België warmer wordt. En dat je zelfs al in een trui naar buiten kunt. Daar moest ik zooo hard om lachen! Een trui dragen, kan ik niet meer voorstellen! Ik heb twee truien meegenomen, waarvan één super dikke Davo-trui. Deze heb ik nog nooit uit mijn kast moeten halen. De minimumtemperatuur blijft hier 25 graden. Gisteren wat het 35 graden met een gevoelstemperatuur van in de veertig! Puffen!

Dit weekend zijn we naar een Hindoestaans trouwfeest geweest. Ooit waren Anneke en ik eens verdwaald in de buitenwijken van Paramaribo waar geen bussen meer kwamen. Toen heeft een Hindoestaanse vrouw ons geholpen. Haar jonge zus zou binnenkort trouwen en hop, wij werden zomaar uitgenodigd voor het feest! Een leuke ervaring!

Nadien zijn we nog naar het grootste concert in Suriname van dit jaar getrokken. Ali Campbell, de man van UB40 (die met hun hit Red Red Wine) trad op. We konden gratis binnenglippen én waren nog op tijd voor het leukste moment; de bisnummers! Feestje!

Hier nog een foto van de stortbui van vorige week. Deze week is gelukkig zonnig!
This is a picture of the downpour last week. Fortunately this week is sunny!


Can you believe it?? Tomorrow I'm already here for one month.. Time flies when you're having fun they say! And fun we have for sure. But I don't really notice a lot of the Suriname chill attitude at work. It is especially because of the amount of work that the hours fly around my head. At the office everyone knows me as 'the football lady'. Pity they can't help to find a team for me. Competition has stopped because of the rain season. Then we decided to go and play tennis or badminton, but due to lack of time we didn't manage doing that either. I hope I'll be able to do so quick, because I feel the condition reducing each day!

A friend of mine emailed that it's getting warmer in Belgium. She said they can already go out in sweater. That made me laugh out loud. I can't imagine wearing sweaters anymore. I took two from Belgium and they stayed in my closet all the time. Minimum temperature is 25 degrees. Yesterday it was 35 degrees with a feeling temperature of more than forty!

This weekend we went to a Hindi wedding. A while ago Anneke and I were lost in the outskirts of Paramaribo where there were no buses anymore. So a Hindi lady helped us then, she immediately invited us for her sisters wedding as well. Cool experience!
After that we went to the biggest concert of the year in Surinam of Ali Campbell, the old member of UB40 (with the hit Red Red Wine). We could slip in for free and were still on time for the coolest part of the show; the bis songs! Party!

Net gedaan met werken; ik heb vandaag gebeld met een bekende Surinaamse dj en schreef een voorbeschouwend stuk over een project Winternachten. Dat zijn enkele bekende schrijvers van onder andere Nederland, Maleisië, Libanon... die naar Suriname komen om te spreken en filosoferen over hun literair werk. (Speciaal voor tante Ingrid de namen; Bas Heijne, Yasmine Allas, Bernice Chauly en Iman Humaydan. Wie weet ken je er iemand van?)

Morgenochtend ga ik naar een wereldbekende kunstenaar, genaamd Erwin de Vries. Hij maakte onder andere het Slavernijmonument dat te zien is in het Amsterdams Oosterpark. Verder exposeerde hij al met Henry Moore en Pablo Picasso. Hij heeft naar het schijnt wel een groot ego, kan interessant worden! (het standbeeld; http://www.buitenbeeldinbeeld.nl/Amsterdam_O/Slavernij%20monument.htm)

Just finished work; today I called with a famous Surinam DJ and wrote an introducing article about a project Winter Nights. A few well known writers from Holland, Malaysia, Libanon... will travel to Surinam to speak and philosophize about their literary work.

Tomorrow morning I'm going to a world famous artist, who is called Erwin de Vries. He made the monument about slavery which stands in the Oosterpark, Amsterdam. He also exposed work with Henry Moore and Pable Picasso. He is said to have a huge ego, so that should be interesting! (the statue; http://www.buitenbeeldinbeeld.nl/Amsterdam_O/Slavernij%20monument.htm)


Nog twee foto's van het Curaçao Carnaval, een voorstelling die ik heb moeten recenseren;
Two more pictures of Curaçao Carnaval, a show I had to review;

Werkavonturen

Hallo!

Een kleine update van mijn twee weken op De Ware Tijd. De eerste paar dagen waren niet zo plezant, we moesten veel kleine (lees: oninteressante) artikels schrijven en ik had het gevoel dat men ons een beetje als bladvullers inzette. Geef toe, een artikels schrijven over de Goede Vrijdagmis of wat mensen doen op Pasen is nu niet meteen wereldschokkend.

De laatste dagen waren al veel aangenamer. Ik begin eindelijk het irritante qwerty-klavier in de vingers te krijgen, ik begrijp nu dat tijdstippen in Suriname bijhoorlijk relatief zijn. Een afspraak om 13uur kan wel eens anderhalf uur uitlopen. En de laatste onderwerpen die ik kreeg, waren wel al publiceerwaardig. Zo mocht ik gisterenavond naar een concert van Dave MacDonald, een Surinamse gitarist (zijn website, waar je ook muziek kan beluisteren; http://www.davemacdonald.nl/) en kon ik een verslag maken van de start 46e Avondvierdaagse, een soort wandelwedstrijd gecombineerd met een carnavalsstoet. Niet het boerse carnaval van Aalst, maar eerder wat je ziet in Brazilië in kleine vorm. Enkele foto's van de stoet zie je hier: http://dwtblog.com/blog/2010/04/08/fotoreportage-avondvierdaagse

Dit weekend had ik graag een nieuwe uitstap naar het binnenland gedaan, maar blijkbaar moet ik ook werken. Geluk bij een ongeluk; de groep - een muziekgroep van Curaçao - treedt op in Berg En Dal, 100km van Paramaribo. Dus toch een weekendtripje! Een verslag volgt, nu probeer ik snel nog eens Alida (van De Boomhut) te bereiken.

Adventures at work

Hello!

A small update of the two weeks at work. The first few days weren't very amusing, we had to write many small (read; uninteresting) articles and I had the feeling that they only used us to fill the pages. Admit, jotting some notes down about the mass of Good Friday or what random people will do on Easter isn't really world shocking.

The last days were more enjoyable. I finally begin to manage to type on these irritating qwerty-keyboards, I understand now that time in Surinam is very relative. A meeting at 1PM can lengthen one hours and a half. And the last few subjects I had, were already worth writing about. For example, I could review a gig of a local guitarist, Dave MacDonald (this is his website with some of his music, http://www.davemacdonald.nl/) and I could report the start of the 46e Evening walk which lasts four days. It's a kinda sports game combined with carnaval. Some pictures of the cortege you see here; http://dwtblog.com/blog/2010/04/08/fotoreportage-avondvierdaagse)

This weekend I really wanted to do another trip to the wood, but apparently I have to work as well. Luck came with bad luck, the group - a band from Curaçao - is performing in Berg en Dal, 100km away from Paramaribo. So still a weekend trip! The story continues but first I'll try and call Alida (a famous actress in Surinam)

Groetjes - Greetings
Sharon

Nog een paar sfeerbeelden:
Some more pictures:

De bekende Palmentuin - The famous Palmtree Garden


Evelien gechoqueerd door de pracht van Suriname - Evelien shocked by the beauty of Surinan

Op weg naar Galibi over de Surinamerivier - On our way to Galibi crossing the Surinam river

Watermeloenen in overvloed -Water melons galore

Visser - Fisherman

Zynke aan het spelen met ons eten - Zynke playing with our food

Zonsopkomst op het strand van Galibi - Sunrise at Galibi beach

Galibi met een zwarte gier - Galibi with a black vulture

De vogelspin net naast onze kamer - The tarantula right besides our room